Merhametli Naz!
30/5/2007Henüz 13 yaşında ve çok güzel kompozisyonları var.İşte bu arkadaşımız Handan Göknur POLAT’ tan müthiş bir hikayecik….
MERHAMETLİ NAZ!
Bir varmış bir yokmuş, ülkenin birinde öyle güzel bir kız varmış ki kızın bir dediği iki olmuyormuş. Kız, siyah saçlı, yüzü hafif siyah, uzun boylu, siyah gözlü ve saçı rüle rüle bir kızmış. Kız henüz 14 yaşında ama hiç arkadaşı yokmuş.Bu arada kızın adını da unutmayalım, kızın adı “Naz” imiş.
Naz bir gün öyle ağlamış öyle ağlamış ki küçük kulübelerinin içi Naz’ın göz yaşlarına boğulmuş. Yatalak olan babası onu öyle görünce dayanamamış.
-“Benim biricik kızım neden böyle üzülüyorsun. İlk göz ağarım Naz, Naz’ım benim” demiş.
Naz hıçkırarak;
-“Benim neden arkadaşım yok baba” diyerek sormuş.
-“Baban senin en iyi arkadaşın değil mi kızım” diye cevap vermiş.
Naz hiçbir şey dememiş. Babası içinden;
-“Ben senin arkadaşınım ama ben bu diyardan göçersem Allah senin en büyük arkadaşındır.”demiş.
Naz ağlamaktan yorulduğu için oracıkta uyuyakalmış. Naz uyurken annesi Nur hanım gelmiş. Nur hanım;
-“Bugün bir iş teklifi daha aldım. Hafta da bir gün gideceğim ve her gittiğimde yüz milyon alacağım.”demiş.
Baba bu habere sevinmiş.
Baba:
-“Ama hayatım yorulmaz mısın? Ev kaç katlı?”diye sormuş.
Nur hanım gülerek.(Babamın adı Bey’miş.).
-“İlahi Bey ev iki oda bir salon ben sadece salonu temizleyeceğim.”demiş.
Naz uyanmış annesinin geldiğini görmüş.
Nur hanım:
-“Kızım git bakkala iki ekmek, dört yumurta üstüne de istediğini al.”demiş.
Naz bakkalda annesinin istediği her şeyi almış ve para üstünü cebine koymuş içinden;
-“Biriktiririm bari param olur.”diye düşünmüş.
Yolda gelirken birini görmüş içi sızlamış ve cebindeki parayı ona uzatmış. Eve doğru yol almış, eve gitmiş. Annesi kapının önünü süpürüyormuş. Naz içeri girmiş ev topluymuş. Kendi kendine “bende bari sofrayı kurayım.”diye düşünmüş.
Sofrayı kurmuş, çayı demlemiş çökmesini beklemiş çayları doldurmuş. Annesi içeri girmiş.
Nur hanım:
-“Aferin benim kuzuma” demiş içtenlikle. Naz havalara uçmuş.
Annesi:
-“Paranın üzerine ne aldın kuzum” demiş merakından,
Naz üzgün bir vaziyette:
-“Ben yolda gelirken bir kız çocuğu gördüm ve yüzü yara içindeydi, üstü ona küçük geliyordu ve yırtıktı, ayakkabısı da yoktu ve bende paranın üstünü verdim anneciğim.”demiş.
Nur hanım çocuğa parayı verdiğini görmüş zaten, sadece yalan söyler mi söylemez mi diye merakından sormuş işte, kızıyla gurur duyuyormuş. Çünkü annesine yalan söylememiş.
Üstelik merhametli, yalan söylemeyen kızının bir çokta arkadaşı olmuş ve babası da artık yürüyebiliyormuş.
BİZ BU HİKAYEDEN ; “KİMSEYE YALAN SÖYLEMEMELİYİZ ve MERHAMETLİ OLMALIYIZ.”diye düşünce çıkarıyoruz.
13 Yaşındaki Arkadaşımız HANDAN GÖKNUR POLAT
